STUDIEN ZUR POLNISCHEN PERFORMANCEKUNST         Die Freiheit der bewachten polnischen Bevölkerung wurde eingeschränkt (...) im Bereich der Kunst und Kultur gab es somit feste Spielregeln. Die Regierung tolerierte die Freiheit des künstlerischen Ausdrucks, allerdings nur auf der Ebene des formellen Experiments, der Preis dieser gegebenen Freiheit sollte einerseits die Unantastbarkeit der Politik und andererseits eine politische Neutralität sein. Das bedeutete, dass der/die Künstler/in frei in seiner/ihrer Wahl des künstlerischen Ausdrucks war, solange er/sie das Feld der Politik nicht betrat. Aleksandra Drozdowska, Studien zur polnischen Performancekunst - Wien 2013 - PDF 
DEMONSTRACJA SIŁY Happening - Toruń 1982
Foto: Jan Broniewicz
ARCHIWUM
JERZY ZBIGNIEW MORYTO EUROPA

W CZASACH SZTUKI I SZALEŃSTWA

Wydawnictwo Adam Marszałek - Toruń 2012        
GALERIE ALS NON-PLACE         Der ideale Körper: ohne irgendein Fleisch, nicht alt oder jung, schön oder hässlich, duftend oder übelriechend; ohne Bewegung, wieder innen noch außen, ohne Begierde. (...) Kein Raum für Flüssigkeiten, Organe, Muskeln, Sehnen oder Knochen, die alle in einer ständigen, prekären und lebendigen Spannung zueinander stehen, sondern eine leere, hohle, weiße Kammer, glatt geschabt, von allen Spuren der grotesken Peinlichkeit tatsächlichen Lebens befreit. Keine Gerüche, keine Geräusche, keine Farbe: kein Wechsel von einem Zustand zu einem anderen und die Unsicherheit, die damit verbunden ist. Kein Austausch mit der Außenwelt und keine Unklarheit und Unsauberkeit, die damit einhergehen. Kein Essen, Trinken, Pissen, Scheißen, Saugen, Ficken, nichts.” David Batchelor - Chromophobie
THE COLD OF ANXIETY IS VERY REAL “I walked through the final rooms three times. They are mesmerising. First, her 'cells', produced in the 1990s after she bought a separate studio: cage-like spaces constructed from ancient doors and, in one case, a water tower, and filled with found objects. Think Robert Rauschenberg's 'combines' on speed. Their contents lead irresistibly back to her childhood, as if she has taken up an odd kind of scrap-booking and on a rapacious, British Library scale. Cell (Clothes) from 1996 is the walk-in wardrobe from hell. The spectral garments gathered inside it are emotional signposts; like most women, she has only to look at a certain dress to recall how she felt when she wore it. On the back of a white coat, Louise Bourgeois has stitched: 'The cold of anxiety is very real”.  The Guardian
PDF
Die 17. Ausgabe der Videonale vom 21. Februar bis 18. April 2019 im Kunstmuseum Bonn   Die Videonale lädt Künstler*innen weltweit ein, ihre Werke für den Wettbewerb der VIDEONALE.17 – Festival für Video und zeitbasierte Kunstformen zum Thema REFRACTED REALITIES (Gebrochene Wirklichkeiten)“ einzusenden. Die von einer internationalen Jury ausgewählten Werke werden in der Ausstellung im Kunstmuseum Bonn zu sehen sein.
       “Hiphopowa kultura recyklingu, zapożyczeń i przetworzeń historii dźwięku była pierwszym tworem cywilizacji płynnej nowoczesności. Innymi słowy, używając języka kuratorów sztuki współczesnej, postmodernistycznym kresem wielkich narracji (...) Permanentny remiks i samplowanie ze wszystkich stron i czasów, zapożyczanie i przetwarzanie (...) wszystko ze wszystkim i jeszcze więcej (...) już nie liniowo - jak w początkach hip-hopu - tylko w wielopiętrowych samplach".    Max Cegielski
“An ever-increasing proportion of our lives is spent in supermarkets, airports and hotels, on motorways or in front of TVs, computer and cash machines. This invasion of the world by what Marc Auge calls ‘non-space’ results in a profound alteration of awareness: something we perceive, but only in a partial and incoherent manner. (...) Starting with an attempt to disentangle anthropology from history, Auge goes on to map the distinction betweenplace, encrusted with historical monuments and creative social life, and non-place, to which individuals are connected in a uniform manner and where no organic social life is possible”. goodreads
UNITED LUNATICS ORCHESTRA
Zanim Hitler wypowiedział wojnę światu, wypowiedział ją już sztuce - sztuka była jego pierwszym okupowanym terytorium. Wyrazem tego  były dwie wystawy, które w 1937 roku zorganizował w Monachium. Pierwszą była pompatyczna „Wielka wystawa sztuki niemieckiej” (Große Deutsche Kunstausstellung) z 18 lipca tegoż roku – drugą zainscenizowany dzień później propagandowy pokaz pod tytułem „Sztuka wynaturzona” (Entartete Kunst).
50 Jahre Künstlergruppe SEMIKOLON
BONN - PARIS   UNDERPRESSURE 110201 - NON PLACES PROJECT
110201 VIDEO
        NIE-MIEJSCA  “Nie-miejsca to zasadniczo miejsca, które nie są miejscami. One są po prostu, <nie zauważamy ich>, nie mają dla nas znaczenia,  choć co dzień z nich korzystamy. Odbieramy je bez kontekstu historycznego, stajemy się w nich anonimowi, jednak pod warunkiem potwierdzenia swojej tożsamości, przez skorzystanie z biletów, kart kredytowych. Samotność w tych skupiskach ludzkich, na dworcach, lotniskach, w hotelach, pozwala nam wbić się w tryb funkcjonowania tych miejsc, określony przez ich reguły. (…) Uczestnictwo w nie-miejscach jest okazją do doświadczania samotnej indywidualności, a także nieludzkiego przekazu pomiędzy jednostką a siłami w sferze publicznej”.   socjolekt-uni-opole
M O R Y T O   A R T   N E T